Mijn leven is een canvas vol tegenstrijdigheden. Waar anderen lijnen zien, zie ik kronkels. Waar rust heerst, voel ik storm. A.D.D. is voor mij geen beperking maar een motor: het laat mijn gedachten botsen, uit elkaar spatten en weer samensmelten.

 

Op doek uit zich dat in lagen verf en sporen van spuitbussen. Graffiti die schreeuwt, abstracte vormen die fluisteren, realisme dat plots breekt in nostalgische cartoons. Soms strak, soms chaotisch, maar altijd echt. Het is bouwen én afbreken tegelijk: een muur vol kleur neerzetten, om hem daarna weer deels uit te wissen en opnieuw op te vullen. Dat proces van creëren en vernietigen is pijnlijk én bevrijdend. Ik laat zien wat er in me leeft, maar ik laat ook los. Uiteindelijk blijft er een werk achter dat mijn tegenstrijdigheid draagt: rauw en eerlijk, vol fragmenten die samen een geheel vormen.

 

Kunst is mijn spiegel. Chaotisch, nostalgisch, tegenstrijdig, maar altijd met een onverwacht mooi eindresultaat.

 

Mijn werk is de weerspiegeling van een innerlijke strijd. A.D.D. zorgt ervoor dat mijn gedachten nooit stilvallen. Ze stromen, botsen, ontploffen en hervormen. Dat chaotische ritme vertaal ik naar mijn doeken.

Met spuitbus en verf laat ik graffiti ademen. Waar abstracte vormen en realistische details samen vloeien met nostalgische cartoons. Ik creëer lagen, om ze vervolgens deels weer te vernietigen. Die cyclus van opbouwen en afbreken is voor mij een noodzakelijk proces.

Elke lijn, vlek of verwijderde laag draagt bij aan het eindresultaat: een werk dat tegelijk rauw en speels is, chaotisch maar gebalanceerd, nostalgisch en toch vernieuwend. Kunst wordt zo een plek waar mijn tegenstrijdigheid niet verdwijnt, maar juist zichtbaar en waardevol wordt.

​

​

Mijn canvas is mijn straat, mijn dagboek en mijn spiegel tegelijk. De drie series die je hier op deze expo ziet, zijn drie hoofdstukken van hetzelfde verhaal. Mijn inspiratie komt voort uit een liefde voor reizen, iets wat in mijn jonge jaren ver weg leek, maar dat ik nu via kunst overal kan ervaren. Ik combineer invloeden uit street culture, graffiti en persoonlijke herinneringen. Niet perfect, maar echt. Kunst als bewijs dat creëren en vernietigen hand in hand kunnen gaan.

​